diax30

 

Kyriaki_IB_Louka

 

«Ουχί οι δέκα εκαθαρίσθησαν;

Οι δε εννέα πού;»

 

Μελετώντας κανείς την σημερινή Ευαγγελική περικοπή, αντικρίζει τον Ιησού να διακατέχεται από ένα δίκαιο παράπονο! Μετά την δωρεά της υγείας στους δέκα λεπρούς μόνο ένας επέστρεψε να τον ευχαριστήσει. Και είναι εύλογη η απορία του. Δεν καθαρίσθηκαν και οι δέκα; Πού είναι οι άλλοι εννέα;

Είναι γεγονός πως την εποχή εκείνη οι λεπροί ήταν παραγκωνισμένοι από την κοινωνία. Η θεραπεία σήμαινε και την επανένταξή τους στον κόσμο. Παρά την ευεργεσία του Ιησού προς το πρόσωπό τους, παρατηρούμε μια διαφορετική στάση μεταξύ τους. Ο ένας τρέχει να ευχαριστήσει τον «γιατρό» του, ενώ οι πολλοί το λησμονούν.

Σ’ αυτόν τον ένα αντικρίζουμε δύο ξεχασμένες αρετές, την Ευχαριστία και την Ευγνωμοσύνη, ενώ στους λοιπούς εννέα την Αχαριστία και την Αγνωμοσύνη. Ατενίζοντας το γεγονός θα καθρεπτίσουμε την συμπεριφορά μας στο Θεό και την κοινωνία μας γενικότερα.

Αναμφίβολα, όπως εκείνοι οι δέκα, δεχόμαστε καθημερινά και εμείς άπειρες δωρεές από τον Ευεργέτη μας, τον Θεό. Ιδίως εμείς οι χριστιανοί με την είσοδό μας στην Εκκλησία την ημέρα της βαπτίσεώς μας λαμβάνουμε τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος: «αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία,, δηλ. υπομονή, καλοσύνη, αγαθότητα, πίστη, πραότητα, εγκράτεια (Γαλ. Ε΄, 22-23)». Μας δίνει την υγεία και τόσα άλλα.

Ποια η δική μας συμπεριφορά; Και αναφέρομαι για όλους και για τον καθένα μας. Εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στον Δωρεοδότη Χριστό; Λέμε καθημερινά ένα ευχαριστώ; Δυστυχώς η πραγματικότητα αποδεικνύει το αντίθετο. Είμαστε οι περισσότεροι, αν όχι όλοι μας, ψυχροί και αδιάφοροι. Αφού πάνε καλά οι δουλειές μας, αφού περνάμε καλά, αφού γλεντάμε, αφού… Τον Θεό που μας τα χαρίζει θα σκεφθούμε. Μας κυρίευσε η ύλη, αγαπητέ αναγνώστη, δυστυχώς. Το χειρότερο είναι πως πολλές φορές στρεφόμαστε και εναντίον Του. Με θράσος τον αρνούμαστε και τον βλασφημούμε.

Μην νομίσετε πως είναι διαφορετική η στάση μας και προς τους συνανθρώπους μας. Μας συμπαρίσταται κάποιος σε μια δύσκολη στιγμή μας, μας βοηθάει ένας φίλος σε κάποια ανάγκη μας και τόσα άλλα καθημερινά παραδείγματα. Όταν περάσει η «μπόρα» ενθυμούμαστε ή λησμονούμε την ευεργεσία του άλλου; Είναι γεγονός πως τις περισσότερες φορές παραλείπουμε να τον ευχαριστήσουμε. Δεν είναι τυχαίο το αρχαίο γνωμικό «δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από την αχαριστία του άλλου».

Στην αντίπερα όχθη της αχαριστίας υπάρχει η ευχαριστία. Σπουδαία αρετή! Πρέπει να ευγνωμονούμε-ευχαριστούμε τον Θεό μας πρώτα. Έχουμε χρέος απέναντί Του. Μας έδωσε το ύψιστο αγαθό, την ζωή.

Πρέπει να είμαστε ευγνώμονες και με τους ανθρώπους που μας περιβάλλουν. Όταν μας ευεργετούν να μην τους λησμονούμε. Όσο ασήμαντο και αν είναι το καλό τους.

Ας μοιάσουμε τους λίγους, τον ένα. Το παράπονο του Κυρίου μας πρέπει να μας συνταράξει. Όχι στους εννέα λεπρούς, αγαπητέ αναγνώστη, και ναι στον ένα για να ακούσουμε από το στόμα του Χριστού την ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας Του το «η πίστις σου σέσωκέ σε». Το εύχομαι ολόψυχα για όλους μας. Αμήν.

Διαλεχτός


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ