Κυριακή Γ΄ Νηστειῶν (Σταυροπροσκυνήσεως ) ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Ἑβρ. δ΄ 14-ε΄ 6, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ: Μάρκ. η΄ 34-θ΄ 1
Πίστη καὶ μετάνοια
Τί σημαίνουν ὅμως ὅλα αὐτὰ γιὰ τὴ ζωή μας; Ὁ ἅγιος Ἀπόστολος μᾶς προτρέπει: «Κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας». Νὰ κρατᾶμε σταθερὰ τὴν πίστη μας, νὰ δώσουμε ὅλη τὴν ἐμπιστοσύνη τῆς καρδιᾶς μας στὸν Κύριό μας, ποὺ μᾶς ἀγάπησε μέχρι θανάτου, σταυρώθηκε γιὰ μᾶς καὶ τώρα στὸν οὐρανό, ὡς δοξασμένος Μέγας Ἀρχιερεύς μας, μεσιτεύει γιὰ μᾶς.
Συνιστᾶ ὅμως καὶ νὰ «προσερχώμεθα μετὰ παρρησίας»· νὰ καταφεύγουμε μὲ θάρρος, μὲ ἄφοβη πεποίθηση, στὸν «θρόνο τῆς χάριτος». Γιατί μὲ θάρρος; Διότι καταφεύγουμε στηριζόμενοι ὄχι σὲ τυχὸν δική μας ἀρετή, ἀλλὰ στὴ σταυρικὴ θυσία τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς ζωῆς μας, τὴ μόνη ἁγία προσφορὰ τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸν Θεό, τὴν πανάσπιλη καὶ τελείως θεάρεστη. Νὰ καταφεύγουμε μὲ εἰλικρινὴ μετάνοια, καὶ ὁπωσδήποτε θὰ βρίσκουμε ἔλεος, ὅποιες κι ἂν εἶναι οἱ ἁμαρτίες μας· διότι ἡ δύναμη τῆς σταυρικῆς θυσίας εἶναι ἄπειρη, ἀφοῦ Ἐκεῖνος ποὺ θυσιάστηκε, ἦταν Θεάνθρωπος. Τὰ πελάγη τῶν ἁμαρτιῶν ὅλων τῶν ἀνθρώπων δὲν μποροῦν νὰ νικήσουν τὴν ἀπύθμενη ἄβυσσο τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἐκχύθηκαν στὸν κόσμο ἀπὸ τὸν ματωμένο Σταυρὸ τοῦ Γολγοθᾶ.
Ἐπίσης νὰ καταφεύγουμε στὸν θρόνο τῆς Χάριτος, προσθέτει ὁ ἅγιος ἀπόστολος Παῦλος, ὥστε νὰ λαμβάνουμε «χάριν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν»· πλούσια δηλαδὴ Χάρι, δύναμη καὶ ἐνίσχυση στὸν ἀγώνα γιὰ τὸν ἁγιασμὸ καὶ τὴ σωτηρία μας, εἰδικὰ δὲ βοήθεια στὴν κατάλληλη περίσταση, στὴν κρίσιμη ὥρα τοῦ κάθε πειρασμοῦ.
Ἀσάλευτη πίστη στὸν Σωτήρα μας καὶ τὴ θυσία Του, σταθερὸς πνευματικὸς ἀγώνας, εἰλικρινὴς μετάνοια γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας, πυκνὴ καταφυγὴ στὸν θρόνο τοῦ φιλανθρωπότατου Ἀρχιερέως μας, γιὰ νὰ ἀντλοῦμε ἔλεος ἐπάνω στὸ ἔλεος καὶ νὰ λαμβάνουμε «χάριν ἀντὶ χάριτος» (Ἰω. α´ 16), νά τί ἀπομένει νὰ κάνουμε ἐμεῖς γιὰ νὰ γευθοῦμε τὴν ἐν Χριστῷ σωτηρία.
«Δεῦτε, πιστοί, τὸ ζωοποιὸν Ξύλον προσκυνήσωμεν», ἀκοῦμε αὐτὴ τὴν ἡμέρα στοὺς Ναούς μας! Ἐλᾶτε, πιστοί, νὰ προσκυνήσουμε τὸ Ξύλο μὲ τὸ ὁποῖο μᾶς χαρίστηκε ἡ ζωή. Καὶ νὰ θαυμάσουμε τὸ μυστήριο τοῦ Σταυροῦ: τί σοφία, τί δύναμη, τί ἀγάπη κρύβεται σ᾿ αὐτὴ τὴ θυσία! Τόσο πλατιά, τόσο μεγάλη ὅσο ἡ αἰωνιότητα. Στὴν ἀτελεύτητη πανευφρόσυνη αἰωνιότητα συνεχῶς θὰ μᾶς ἀποκαλύπτονται πτυχὲς τοῦ μυστηρίου τοῦ Σταυροῦ, καὶ αὐθόρμητα θὰ ξεσποῦμε σὲ ἀέναη, ὁλόψυχη δοξολογία τοῦ ἁγίου ὀνόματός Του!
«Ο ΣΩΤΗΡ»






