Κυριακή της Απόκρεω ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Α΄ Κορ. η΄ 8-θ΄2, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ: Ματθ. κε΄31-46

ΠΡΟΣΟΧΗ ΝΑ ΜΗ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΟΥΜΕ

Ας θυσιάζουμε τα δικαιώματά μας

Στο αποστολικό ανάγνωσμα της σημερινής Κυ­ριακής ο απόστολος Παύλος αναφέρει ένα πρόβλη­μα που είχε παρουσιαστεί μεταξύ των χριστιανών της Κορίνθου σε σχέση με τα ειδωλόθυτα, δηλαδή τα κρέατα από ειδωλολατρικές θυσίες που πουλούσαν τα κρεοπωλεία. Συγκεκριμένα, κάποιοι χριστιανοί που φαίνονταν προχωρημένοι στην πίστη, έτρωγαν τα ειδωλόθυτα όπως όλα τα είδη κρεάτων, με αποτέλεσμα να σκανδαλίζονται πολλοί άλλοι χριστιανοί που ήταν ασθενείς ως προς την πίστη και δεν τολ­μούσαν να αγγίξουν αυτά τα κρέατα ως μολυσμένα από τα είδωλα.

Ο απόστολος Παύλος όμως, αν και συμφωνούσε ότι οι χριστιανοί είχαν το δικαίωμα να τρώνε ελεύθερα από τα ειδωλόθυτα ως κοινά κρέατα, στη συγ­κεκριμένη περίπτωση ο ίδιος προτιμά και συνιστά την αποφυγή των ειδωλοθύτων, προκειμένου να μη δημιουργείται σκανδαλισμός στις ψυχές των πιστών: «ει βρώμα σκανδαλίζει τον αδελφόν μου, ου μη φάγω κρέα εις τον αιώνα, ίνα μη τον αδελφόν μου σκανδα­λίσω» γράφει. Δηλαδή εάν αυτό που τρώω γίνεται αιτία σκανδάλου και αμαρτίας στον αδελφό μου, δεν θα φάω ποτέ οποιοδήποτε είδος κρεάτων, για να μη σκανδαλίσω τον αδελφό μου.

Βέβαια εμείς δεν έχουμε σήμερα πρόβλημα με ειδωλόθυτα. Ωστόσο το πνεύμα των λόγων του Απο­στόλου υποδεικνύει την ευθύνη μας προς τους αδελφούς μας. Οφείλουμε να προσέχουμε πολύ για να μη σκανδαλίζουμε. Για παράδειγμα, αν σε περίοδο νηστείας έχουμε άδεια να καταλύουμε για λόγους υγείας, ας μη γίνεται αυτό ενώπιον άλλων που δεν γνωρίζουν τους λόγους αυτούς. Γενικότερα, ας είμαστε πρόθυμοι να θυσιάζουμε κάποια δικαιώματα μας, όπως το φαγητό, το ποτό, την ψυχαγωγία μας ή ό,τι άλλο, προκειμένου να μη σκαν­δαλιστεί κάποιος αδελφός μας, αν διαβλέ­πουμε ότι υπάρχει τέτοιος κίνδυνος.

Γιατί να υπολογίζουμε τους άλλους;

Γιατί όμως είναι τόσο σημαντικό να προσέχουμε τους άλλους και να θυσιάζουμε νόμιμα δικαιώματα μας για χάρη τους; Οφείλουμε να προσέχουμε τον σκανδαλισμό των άλλων από αγάπη και ενδιαφέρον μην τυχόν χαθεί κάποιος αδελ­φός μας εξαιτίας μας.

Σ’ αυτό ακριβώς επικεντρώνει την προσ­οχή μας ο απόστολος Παύλος: «και απολείται ο ασθενών αδελφός επί τη ση γνώ­σει, δι’ ον Χριστός απέθανε». Πρόσεχε, λέει, διότι εξαιτίας της δικής σου γνώσεως θα χαθεί παρασυρόμενος στην ειδωλο­λατρία, όχι ένας τυχαίος άνθρωπος, αλλά ο αδελφός σου, ο οποίος μάλιστα είναι «ασθενών», αδύνατος πνευματικά, και έχει ανάγκη από υποστήριξη. Άλλωστε, μην ξεχνάς ότι για τη σωτηρία του αδελφού σου αυτού ο Χριστός θυσίασε τη ζωή Του.

Η αξία έστω και μιας ψυχής είναι μονα­δική και ανεκτίμητη, αφού ο ίδιος ο Σωτή­ρας και Λυτρωτής Χριστός την εξαγόρασε με το πάντιμο Αίμα Του. Συνεπώς, ας είμαστε πρόθυμοι να θυσιάζουμε ακόμη και κάποιο νόμιμο δικαίωμά μας, προκει­μένου να μη χαθεί η ψυχή του αδελφού μας, αλλά να οικοδομείται στην ορθή πί­στη και ζωή.

Όταν κατηγορούν τους εργάτες του Ευαγγελίου

Δυστυχώς, πολλές φορές γινόμαστε δέ­κτες κατηγοριών και επικρίσεων των ποιμένων και διδασκάλων της Εκκλησίας μας. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι και­νούργιο. Ο ίδιος ο απόστολος Παύλος είχε δεχθεί πολλές επικρίσεις, όχι μόνο από Ιουδαίους και Εθνικούς, αλλά και από χριστιανούς, ανθρώπους της Εκ­κλησίας, οι οποίοι έφτασαν στο σημείο να αμφισβητούν ακόμη και το αποστολικό του αξίωμα! Γι΄ αυτό τον ακούμε σή­μερα να απολογείται προς αυτούς που επηρεάζονταν από τους κατηγόρους του λέγοντας: «Ουκ ειμί απόστολος;...». Δεν είμαι Απόστολος, με ίσα δικαιώμα­τα με τους άλλους Αποστόλους;... Δεν είδα τον Ιησού Χριστό, τον Κύριό μας; Και δεν είστε εσείς το έργο που με τη βοήθεια του Κυρίου επιτέλεσα; Εάν για άλλους δεν είμαι Απόστολος, τουλά­χιστον όμως για σας είμαι! Εσείς, τους οποίους εγώ οδήγησα στον Χριστό, μπορείτε να πιστοποιήσετε το αποστολικό μου αξίωμα.

Όταν βλέπουμε τον απόστολο Παύλο, αυτόν τον γνήσιο και αφοσιωμένο κή­ρυκα του Ευαγγελίου, να αντιμετωπίζει τόση αχαριστία και παραγνώριση από τους ανθρώπους που οδήγησε στην πί­στη, ας μην αιφνιδιαζόμαστε, αν ακούμε επικρίσεις για οποιονδήποτε άλλον εργάτη του Ευαγγελίου. Ταυτόχρονα ας μην είμαστε εύκολοι να πιστεύουμε τις ό­ποιες κατηγορίες. Και οπωσδήποτε εμείς ποτέ να μην κατηγορούμε κανέναν, μάλιστα κληρικό, διότι έτσι και τον εαυτό μας βλάπτουμε και τους αδελφούς μας σκανδαλίζουμε.

Το δικό μας χρέος είναι να προσευχό­μαστε για τους ποιμένες και διδασκάλους της Εκκλησίας μας, ώστε να τους προστατεύει ο Θεός από τυχόν παρεκ­τροπές και να δίνουν τη μαρτυρία τους γνήσια και ανόθευτη, χωρίς να επηρεάζονται από το πνεύμα του κόσμου ή να κάμπτονται από τις αντιδράσεις που κά­ποτε συναντούν.

«Ο ΣΩΤΗΡ» 

http://aktines.blogspot.gr/