Κυριακή προ της Χριστού Γεννήσεως

Πίστη καὶ ὑπομονὴ 

Καρπὸς τῆς πίστεως εἶναι καὶ μία ἄλλη ἀξιοθαύμαστη ἀρετή, ἡ ὑπομονή. Πόσες δοκιμασίες καὶ μαρτύρια ὑπέμειναν καρτερικὰ οἱ Ἅγιοι! Γράφει ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος ὅτι οἱ δίκαιοι αὐτοὶ ἄνθρωποι «ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς·ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθη­σαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι... ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς»·δηλαδή, δοκίμασαν ἐμπαιγμοὺς καὶ μαστιγώσεις, δεσμὰ καὶ φυλακίσεις, λιθοβολήθηκαν, πριονίσθηκαν, δοκίμασαν πολλοὺς πειρασμούς, θανατώθηκαν μὲ μαχαίρι, περιφέρονταν σὰν πλανόδιοι ἐδῶ κι ἐκεῖ. Φοροῦσαν γιὰ ροῦχα προβιὲς καὶ γιδοδέρματα, ζώντας μέσα σὲ στερήσεις, θλίψεις καὶ κακοπάθειες... καὶ περιπλανιόντουσαν σὲ ἐρημιὲς καὶ σὲ βουνά, σὲ σπηλιὲς καὶ σὲ τρύπες τῆς γῆς.

Εἶναι ἀξιομίμητη ἡ ὑπομονὴ καὶ ἡ καρτερία ποὺ ἔδειξαν οἱ Ἅγιοι μπροστὰ σὲ κάθε δυσκολία καὶ κίνδυνο, ἀκόμη καὶ μπροστὰ στὸ θάνατο! Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος ποὺ ἔχει γαλουχηθεῖ μὲ τὸ πνεῦμα τῶν ἀνέσεων καὶ τῶν εὔκολων λύσεων δὲν εἶναι ἀνθεκτικὸς στὶς δοκιμασίες καὶ εὔκολα ἀπογοητεύεται. Γι᾽ αὐτὸ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐνισχύσουμε τὴν πίστη μας στὴν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ καλλιεργοῦμε τὴν ὑπομονή, μάλιστα στοὺς δύσκολους καιροὺς ποὺ ζοῦμε, ὥστε νὰ μὴ χάσουμε τὴν ἐλπίδα μας.

Ἀσύγκριτο μεγαλεῖο πίστεως 

Εἶναι πραγματικὰ «μεγάλα τὰ τῆς πίστεως κατορθώματα» ποὺ πέτυχαν οἱ ἅγιοι ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ, «ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος», ὅπως λέγει τὸ ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα. Ὁλόκληρος ὁ κόσμος δὲν ἄξιζε ὅσο οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ ἄνθρωποι, κι οὔτε μποροῦσε νὰ συγκριθεῖ μ’ αὐτούς. Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι μαζὶ δὲν ἔφθαναν τὴν ἀξία ἔστω ἑνὸς Ἁγίου! Ἐκπληκτικὸ μεγαλεῖο!

Καὶ νὰ σκεφθεῖ κανεὶς ὅτι οἱ Ἅγιοι ἐκεῖνοι, ποὺ ἔφθασαν σὲ τόσο ὑψηλὰ μέτρα πίστεως, ἔζησαν στὴν προχριστιανικὴ ἐποχή. Τί νὰ ποῦμε ἐμεῖς ποὺ ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῆς Χάριτος καὶ μᾶς ἔχει ἀποκαλυφθεῖ ἡ Ἀλήθεια γιὰ τὸν Θεὸ καὶ τὸν ἄνθρωπο!... Ἐμεῖς ποὺ γνωρίσαμε τὸν Χριστό, ὄχι ὡς ἀναμενόμενο Μεσσία ἀλλὰ ὡς ἱστορικὸ πρόσωπο καὶ ὡς τὸν προσωπικό μας Σωτήρα καὶ Λυτρωτή, τί λόγο θὰ δώσουμε, ἂν δὲν Τὸν ἀκολουθήσουμε πιστά;... Εἴμαστε μέλη τῆς Ἐκκλησίας·λαμβάνουμε πλούσια τὴ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος διὰ τῶν ἁγίων Μυστηρίων. Ἔχοντας λοιπὸν αὐτὰ τὰ ἀσύλληπτα προνόμια καὶ πλεονεκτήματα σὲ σύγκριση μὲ τοὺς Ἁγίους τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἂς ἀγωνιζόμαστε νὰ τοὺς μιμηθοῦμε στὴν πίστη, τὴν ὑπακοὴ καὶ τὴν ὑπομονή τους.

Καθὼς μάλιστα τὶς προσεχεῖς ἡμέρες θὰ προσκυνήσουμε τὸν σαρκωθέντα Υἱὸ καὶ Λόγο τοῦ Θεοῦ, ὡς νεογέννητο Βρέφος, ἂς Τὸν παρακαλέσουμε νὰ μᾶς ἐνισχύει γιὰ νὰ ζοῦμε σύμφωνα μὲ τὸ θέλημά Του. Ἔτσι θὰ ἑλκύουμε τὸ ἔλεός Του καὶ θὰ προοδεύουμε στὴν ἀρετὴ καὶ τὴν τελειότητα, μιμούμενοι τὸ παράδειγμα τῶν ἀναρίθμητων Ἁγίων ποὺ εὐαρέστησαν σ᾽ Αὐτὸν μὲ τὴ ζωή τους.

«Ο ΣΩΤΗΡ»