Aς πούμε στο παιδί μας: «Παιδί μου το πιο εύκολο είναι να γίνεις κοινωνικός επαναστάτης, αναρχικός, ιδεολόγος ή ακόμη να κατακτήσεις όλο τον κόσμο με τα πολλά σου χρήματα ή την πολλή σου μόρφωση, όμως το πιο δύσκολο είναι να γνωρίσεις τον εαυτό σου και να γίνεις άνθρωπος χωρίς πάθη, δηλαδή άγιος. Μόνο ο άγιος αγαπά ειλικρινά και ανιδιοτελώς τον συνάνθρωπό του, μόνο ο άγιος έχει μέσα του αληθινή χαρά και ευτυχία, διότι δεν φοβάται το θάνατο αφού πιστεύει στον Αναστημένο Χριστό».
Στην εφηβεία οι γονείς οφείλουμε το «χαλινάρι» των παιδιών να το έχουμε πιο χαλαρό, να σεβόμαστε την προσωπικότητά τους και προοδευτικά, όσο προχωράει η ηλικία τους, να τα αφήνουμε, αφού κάνουμε εκτενή διάλογο μαζί τους, να αποφασίζουν για ό,τι τα αφορά.
Όταν ο έφηβος σφάλει, τον πλησιάζουμε με πολλή καλοσύνη και προσπαθούμε συζητώντας μαζί του να δούμε τις αιτίες του σφάλματος αλλά και τις επιπτώσεις του. Ποτέ δεν χρησιμοποιούμε απειλές, βρισιές ή το ξύλο. Σ’ αυτή την περίπτωση θα πετύχουμε ό,τι χειρότερο, θα κόψουμε τη γέφυρα αγάπης και επικοινωνίας μαζί του. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας λέγει ότι το ισχυρότερο όπλο του παιδαγωγού είναι η επιείκεια και η πραότητα.
Η αυταρχικότητα των γονιών κάνει τα παιδιά επιθετικά και αντιδραστικά, όχι μόνο μέσα στην οικογένεια αλλά και σε κάθε τους δραστηριότητα στο σχολείο και την κοινωνία.
Οι γονείς να μην ανησυχούν υπερβολικά για τα παιδιά τους αλλά να προσεύχονται πολύ γι’ αυτά. Έτσι ο Θεός αναλαμβάνει τη φροντίδα των παιδιών και οι ίδιοι νοιώθουν μεγάλη ανακούφιση και παρηγοριά.
Η ενασχόληση με τη μουσική και τον αθλητισμό βοηθά πολύ τους νέους να είναι πιο ήρεμοι κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Ας προσέχουμε όμως να επιλέγουμε τους δασκάλους τους ώστε κι αυτοί να έχουν φόβο Θεού.
Με συμβουλές γεμάτες αγάπη, με διαρκή προσευχή και έναν καλό πνευματικό θα περάσει η περίοδος της εφηβείας με ευκολία και χωρίς πνευματικές απώλειες.