Νομίζουμε ότι τα παιδιά μας είναι το κέντρο του κόσμου. Όμως θα χρειαστούν πολλές θυσίες για να αποκτήσουν τον σεβασμό της κοινωνίας. Αυτό χρειάζεται πολύ δουλειά και πολύ χρόνο. Λίγων ανθρώπων σήμερα το περπάτημα είναι «βαρύ». Είναι δυνατόν μέσα από μια εκπομπή μαγειρέματος ή έναν διαγωνισμό ομορφιάς ή τραγουδιού να κερδίσουμε κάτι το ουσιαστικό; Αυτά τα παιδιά που προσπαθούν μέσα από τέτοιες διεργασίες να γίνουν γνωστά είναι τα πρώτα υποψήφια για τα ψυχοφάρμακα όταν έρθει η πρώτη αποτυχία στην ζωή. Ας αναρωτηθούμε πόσοι άνθρωποι που ασχολούνται με την τηλεόραση και αυτού του τύπου εκπομπές έχουν σωστή οικογένεια. Οι περισσότεροι είναι χωρισμένοι δύο και τρεις φορές.
Πραγματική επανάσταση είναι να μάθουμε στους νέους ανθρώπους πώς να γνωρίσουν τον Θεό και τον εαυτό τους. Να τους μάθουμε να ενδιαφέρονται για την καλλιέργεια των αρετών και όχι για την αυτοπροβολή τους στην κοινωνία χωρίς κανένα νόημα. Σήμερα τα κανάλια δεν έχουν καμιά ποιοτική εκπομπή και προσπαθούν να ανεβάσουν την ακροαματικότητά τους με εκπομπές μαγειρικής. Εμείς πόσο μυαλό μπορεί να έχουμε, όταν πέφτουμε σ' αυτήν την παγίδα και εκθέτουμε μάλιστα και τα παιδιά μας τα οποία μάλιστα κλαίνε με μαύρο δάκρυ λες και χάθηκε ο κόσμος όλος όταν αποκλείονται από τέτοιους διαγωνισμούς;
Γονείς ας συνέλθουμε διότι αργότερα εμείς θα κλάψουμε πικρά όταν δούμε δυστυχισμένα τα παιδιά μας γιατί ποτέ δεν τους δώσαμε να καταλάβουν το πραγματικό νόημα της ζωής. Μόνον η αγιότητα και οι αρετές που πηγάζουν απ’ αυτήν θα δώσουν την δυνατότητα στους νέους μας να αντιμετωπίσουν τις σύγχρονες προκλήσεις και να διατηρήσουν την πνευματική τους ελευθερία μέσα σ' έναν κόσμο που μοναδική αξία έχει η ύλη και η καλοπέραση.