ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ κατά την οποία εορτάζουμε την μνήμη του μακαρίου Ιωσήφ του Παγκάλου και την υπό του Κυρίου καταρασθείσα συκή.

Από την ημέρα αυτή αρχίζουν τα Άγια και Σωτήρια Πάθη του Κυρίου Ιησού Χριστού. Και σαν τύπος του λαμβάνεται από την Εκκλησία ο πάγκαλος Ιωσήφ. Αυτός ήταν ο 11^ος γιος του Ιακώβ και τα αδέλφια του, αφού τον είχαν πετάξει μέσα σ’ ένα λάκκο, στην συνέχεια τον πούλησαν στους αλλόφυλους. Αυτοί τον πήγαν στην Αίγυπτο. Εκεί, για τη σωφροσύνη του συκοφαντήθηκε, καταδικάστηκε σε φυλάκιση, τέλος δε βγήκε από το δεσμωτήριο με δόξα πολλή και τιμήθηκε σαν βασιλιάς. Έγινε κύριος όλης της Αιγύπτου και σιτοδότης όλου του λαού. Μ’ όλα αυτά ο Ιωσήφ, προεικόνισε στον εαυτό του τα Πάθη και την μετέπειτα δόξα του Κυρίου Ιησού Χριστού.

Μαζί με την μνήμη του Ιωσήφ αναφέρεται και η ιστορία με την άκαρπη συκιά, που ο Κύριος καταράστηκε και ξήρανε. Αυτό δε απεικόνιζε τη συναγωγή των Ιουδαίων, που, επειδή δεν είχε τον απαιτούμενο καρπό της αρετής και της ευσέβειας, γυμνώθηκε από κάθε χάρη πνευματική, με την κατάρα.