ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 4 7 0 ΕΠΙ Τῌ ΕΟΡΤῌ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΣΧΑ
Δὲν ἀρκούν ὅλοι οἱ πειρασμοὶ, οἱ θλίψεις, οἱ στενοχώριες, ὁ πόνος τοῦ αἰῶνος τούτου τοῦ πρόσκαιρου, παρ’ ὅτι ἐπιμένουν, νὰ ἀμαυρώσουν τὸ λαμπροχαρμόσυνο τῆς μεγάλης σημερινῆς ἑορτῆς. Τίποτε δὲν εἶναι ἰκανό νὰ ἄρῃ τὴν χαρὰ τῶν πιστῶν ποῦ βιώνουν σήμερα τὴν ἐκ Τάφου προερχομένη καινούργια ζωή. Στὸ ἑξῆς ἡ Ζωή, ἡ Ἀνάστασή μας δὲν εἶναι ζητούμενο, δὲν εἶναι ὄνειρο, δὲν εἶναι μιὰ οὐτοπία, ἀλλ’ εἶναι μιὰ ἁπτὴ καὶ ψηλαφητὴ πραγματικότης. Πραγματικότης ἡ ὁποία ἔχει συγκεκριμένο πρόσωπο καὶ ὄνομα, «τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα» ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, ἐνωπιον τοῦ Ὁποίου, «πᾶν γόνυ κάμψει ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων».
Στὸν Ἀναστάντα Κύριό μας δέομαι συνεχῶς, τέκνα μου ἀγαπητά, νὰ χαρίζῃ εἰρήνη, δικαιοσύνη καὶ ἀγάπη σὲ ὅλους σας προσωπικά, στὶς οἰκογένειές σας, ὑπομονὴ καὶ στηριγμό σὲ κάθε δοκιμαζόμενο συνάνθρωπό μας καὶ γεύση σωτηρίας καὶ ζωῆς αἰωνίου σ’ ὅλους τοὺς πιστούς.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Διάπυρος πρὸς τὸν Ἀναστάντα Κύριον εὐχέτης
+ Ὁ Τρίκκης καὶ Σταγῶν ΑΛΕΞΙΟΣ






