Κυριακή του Παραλύτου ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Πράξ. Θ΄32-42, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ: Ιωάν. Ε΄ 1-15

Τὸ ἐκπληκτικὸ αὐτὸ θαῦμα φανερώνει πόσο τιμᾶ καὶ ἀνταμείβει ὁ πανάγαθος Θεὸς ὅσους καλλιεργοῦν τὴν ἀρετὴ τῆς ἐλεημοσύνης. Στὸ βιβλίο τοῦ Τωβὶτ ἀναφέρεται ὅτι «ἐλεημοσύνη ἐκ θανάτου ρύεται, καὶ αὐτὴ ἀποκαθαριεῖ πᾶσαν ἁμαρτίαν»· ἡ ἐλεημοσύνη σώζει ἀπὸ τὸν θάνατο, καθαρίζει τὶς ἁμαρτίες καὶ χαρίζει ζωή (Τωβ. ιβ΄ 9). Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὅποιος κάνει ἐλεημοσύνη θὰ βρεῖ ἔλεος γιὰ τὶς ἁμαρτίες του καὶ θὰ κληρονομήσει τὴν αἰώνια ζωὴ στὴν οὐράνια Βασιλεία. Ἄλλωστε τὸ δήλωσε σαφῶς ὁ Κύριος: «Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται» (Ματθ. ε΄ 7). Ἂς εἴμαστε πρόθυμοι λοιπὸν σὲ ἔργα ἀγάπης, ὅπως καὶ ἡ ἁγία Ταβιθά, ἡ ὁποία μὲ τὶς πλούσιες ἀγαθοεργίες της εὐεργέτησε πολλοὺς ἀνθρώπους καὶ εὐαρέστησε στὸν Θεό. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία μας τὴν τιμᾶ ὡς Ἁγία καὶ τὴν ἑορτάζει στὶς 25 Ὀκτωβρίου.

Καὶ ἄλλα πολλὰ θαύματα!

Τὰ δύο αὐτὰ θαύματα τοῦ ἀποστόλου Πέτρου εἶχαν ὡς συνέπεια νὰ γίνουν μεταστροφὲς πολλῶν ἀνθρώπων στὴ χριστιανικὴ πίστη. Ὅλοι ὅσοι κατοικοῦσαν στὴ Λύδδα καὶ στὴν εὐρύτερη περιοχή, ὅταν εἶδαν ὄρθιο τὸν πρώην παράλυτο Αἰνέα καὶ ἔμαθαν γιὰ τὸ θαῦμα ποὺ εἶχε κάνει ὁ ἀπόστολος Πέτρος στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, πίστεψαν στὸν Κύριο Ἰησοῦ καὶ Τὸν ἀναγνώρισαν Θεὸ καὶ Σωτήρα τους. Παρομοίως καὶ τὸ θαῦμα τῆς ἀναστάσεως τῆς Ταβιθᾶ ἔγινε γνωστὸ σ’ ὅλη τὴν πόλη τῆς Ἰόπ­πης καὶ «πολλοὶ ἐπίστευσαν ἐπὶ τὸν Κύ­ριον».

Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς γιὰ τὸν ὁποῖο ἐνεργεῖ ὁ Θεὸς τὰ θαύματα. Νὰ ὁδηγήσει ψυχὲς στὴν ἀληθινὴ πίστη καὶ στὴ σωτηρία. Καὶ εἶναι ἀλήθεια ὅτι στὴν πρώτη Ἐκκλησία «διὰ τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ λαῷ πολλά»· ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους γίνονταν συνεχῶς πολλὰ ἐκπληκτικὰ καὶ ἐξαιρετικὰ θαύματα, ποὺ προ­καλοῦσαν κατάπληξη στὸ λαὸ καὶ ἐπιβεβαίωναν ὅτι ἡ διδασκαλία τους ἦταν ἀληθινή (Πράξ. ε΄ 12). Ἔτσι, ὁλοένα καὶ περισσότερο προσελκύονταν πλήθη ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, οἱ ὁποῖοι πίστευαν στὸν Κύ­ρι­ο καὶ γίνονταν μέλη τῆς Ἐκκλη­σίας.

Ἀλλὰ καὶ σήμερα βλέπουμε ­παρόμοια μὲ ἐκεῖνα θαύματα. Βλέπουμε δὲ καὶ τὸ μέγιστο, τὸ ἐκπληκτικὸ θαῦμα τῆς διαδόσεως τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῆς συνεχοῦς ἐπεκτάσεως τῆς Ἐκκλησίας, παρὰ τὶς διώξεις καὶ τὶς ἀντιδράσεις ποὺ δέχεται ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς της σὲ κάθε ἐποχὴ ἐδῶ καὶ 2.000 χρόνια. Εἶναι αὐτὸ τὸ πιὸ μεγάλο θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου!

«Ο ΣΩΤΗΡ» 

http://aktines.blogspot.gr/