ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

Την ημέρα των Θεοφανείων, τα Φώτα-Ολόφωτα, γίνεται πανηγυρική Θεία Λειτουργία, διαβάζεται πάλι ο Μέγας Αγιασμός και εάν υπάρχει κοντά ποτάμι ή θάλασσα σύσσωμο το εκκλησίασμα, κλήρος και λαός πορεύονται για τον Αγιασμό των υδάτων. Ο επίσκοπος ή ο ιερέας θα κάμουν την τριπλή κατάδυση του σταυρού και οι βουτηχτάδες θα ορμήσουν την τρίτη φορά για να τον πιάσουν. Όποιος πιάσει πρώτος το σταυρό είναι ο γουρλής της χρονιάς. Βάζει το σταυρό πάνω σε δίσκο στολισμένο με βασιλικό ή δενδρολίβανο και περιφέρεται στα σοκάκια, τους μαχαλάδες και τα μαγαζιά για να πάρει φιλοδώρημα.

Φαγητό της ημέρας είναι ιδιαίτερα το χοιρινό με χορταρικά και ένα ψωμί ή τσουρέκι της γιορτής, η «φωτίτσα».

Την άλλη μέρα έχουμε την ολοκλήρωση του Δωδεκαημέρου με την εορτή του Αϊ-Γιάννη. Όποια Εκκλησία έχει το όνομά του πανηγυρίζει. Οι παλιοί τον είχαν προστάτη από την «θερμασιά», την ελονοσία. Του Αϊ-Γιαννιού, μετά από τόση κρεοφαγία, στο τραπέζι βάζανε ψάρια. «Όπου ακούς Γιάννη, βάνε ψάρι στο τηγάνι» λέει ο λαός μας. Την ημέρα αυτή χαλούσαν και τον «Αϊ-Βασίλη», ένα πανέρι ή ταψί με φρέσκους και ξηρούς καρπούς και ευχή όλων ήταν: «Άντε και από χρόνου».