Η προετοιμασία

Δεν παίρνουμε άψυχες πλάκες γραμ­μένες με τις δέκα εντολές, με τον λόγο του Θεού απλώς, αλλά τον ίδιο τον Θεό Λόγο που έλαβε σάρκα από τη Θεοτόκο για τη σωτηρία μας. Και αν τότε χρειαζόταν νηστεία για μια προετοιμα­σία, πολύ περισσότερο τώρα.

Για την προετοιμασία αυτή του Μωϋσέως και του λαού μιλάει εντυπωσιακά η Αγία Γραφή στο δεύτερο Βιβλίο της, την «Έξοδο», όπου, όταν ήλθε η ώρα να δώσει ο Θεός τις δέκα εντολές, πα­ρήγγειλε στον Μωυσή να προετοιμάσει κατάλληλα και όλο τον λαό. Του είπε να τους εξαγνίσει, να πλύνουν τα ενδύματά τους, να μη έχουν σχέσεις συζυγικές επί τρεις ημέρες, να είναι καθαροί από κάθε άποψη και να είναι «έτοιμοι», πε­ριμένοντας ευλαβικά την εμφάνιση και παρουσία του Θεού στο Σινά για την παράδοση του Νόμου Του. Η δε πα­ρουσία του Θεού έγινε αισθητή με φω­τιά, με καπνούς και με δυνατές φωνές σάλπιγγας, που προκαλούσαν τρόμο. Κινδύνευε δε με άμεση θανατική τιμω­ρία κάθε απρόσεκτος, ανευλαβής και ανέτοιμος Εβραίος (βλ. Έξοδ. ιθ΄).

Αυτά τότε. Τώρα ο πολυέλεος και πανοικτίρμων Θεός, βλέποντας τη θλι­βερή κατάπτωση στην οποία κατάντη­σε το πλάσμα των χειρών Του, έγινε και άνθρωπος για να υψώσει τον άνθρω­πο και πάλι κοντά Του. Έγινε Εκείνος, ο Νομοδότης, «υπό νόμον», συμμορ­φώθηκε προς τον Μωσαϊκό Νόμο, «ίνα τους υπό νόμον εξαγοράση, ίνα την υιοθεσίαν απολάβωμεν», όπως ακούμε στην αποστολική περικοπή των Χριστουγέννων (Γαλ. δ΄ 5).

Βέβαια η Γέννηση του Θεανθρώπου δεν έχει καμιά σχέση με τις τρομερές συνθήκες της παρουσίας τότε του Θεού στο Σινά, προκειμένου να δώσει τον Νόμο Του. Τώρα γεννήθηκε απλά, τα­πεινά και αθόρυβα. Μέσα στην ήρεμη νύχτα οι άγιοι άγγελοι δοξολογώντας τον Θεό ανακοίνωσαν στους απλούς βοσκούς το πιο μεγάλο γεγονός της ιστορίας και τη μεγαλύτερη χαρά του κόσμου.

Γι’ αυτό και δεν ισχύουν πλέον οι τυ­πικές διατάξεις του Μωσαϊκού Νόμου, η παράβαση των οποίων επέσυρε θά­νατο. Τώρα επικρατεί και κυριαρχεί το έλεος του Θεού. Τώρα προέχει η σω­τηρία του απολωλότος προβάτου, την οποία είχε ως αποστολή Του στη γη ο Θεάνθρωπος Λυτρωτής και την συνε­χίζει στους αιώνες των αιώνων η αγία Εκκλησία Του. Να σωθούμε δηλαδή οι άνθρωποι από τη σκλαβιά του Δια­βόλου. Να γίνουμε και πάλι παιδιά του Θεού αγαπημένα.

Αυτό είναι το βαθύτερο και ουσιαστικό μήνυμα της μεγάλης εορτής των Χριστουγέννων, προς την οποία μας κατευθύνει και για την οποία μας προε­τοιμάζει η νηστεία του Σαρανταημέρου που προηγείται.

Αν θέλουμε λοιπόν να νιώσουμε τη με­γάλη διαφορά της νέας παρουσίας Του στη γη, πρέπει να κάνουμε πολύ βαθύ­τερη προετοιμασία από εκείνη που έκα­ναν οι έντρομοι Εβραίοι τότε. Προετοι­μασία αγάπης και ευγνωμοσύνης προς τον Λυτρωτή μας. Με τη βαθιά μελέτη των γεγονότων της Γεννήσεώς Του, με την καλή εξομολόγησή μας, με τη θερμή προσευχή μας, με τη συνειδητή συμμε­τοχή μας στη Θεία Εύχαριστία και με τη σταθερή μας απόφαση να ζούμε παν­τού και πάντοτε όπως παραγγέλλει ο Θεάνθρωπος Λυτρωτής μας.

«Ο ΣΩΤΗΡ»